تبلیغات
همه چیز - فضا
همه چیز
هر کنشی واکنشی
پنجشنبه 14 بهمن 1389 :: نویسنده : علی طهماسبی پور
پیشفرض عکس و مطالبی در مورد موجودات فضایی


یك فضانورد با تجربه انگلیسی گفت: موجودات فضایی وجود دارند كه از 60 سال پیش تاكنون بارها به زمین سفر كرده و با آن در ارتباط بوده اند.
به گزارش شبکه خبر به نقل از روزنامه انگلیسی دیلی میل، دكتر ادگار میچل 77 ساله كه در سال 1971 میلادی به همراه سفینه آپولو 11 پا بر كره ماه گذاشت گفت: در دوران فعالیت در آژانس فضایی آمریكا ناسا درباره سفر برخی موجودات فضایی اطلاعاتی به دست آوردم ولی این اطلاعات همچنان توسط ناسا مخفی نگه
داشته می شود.

وی افزود: كارمندان سازمان فضایی آمریكا ناسا نیز تاكید كرده اند با موجودات فضایی كوچك و شگفت انگیزی برخورد كرده اند كه تا حدی با تصور امروزین ما از آنها مشابهت دارند.

میچل كه به همراه فرمانده سفینه فضایی آپولو11 در سال 1971
میلادی ركورد پیاده روی 5 ساعت و 17 دقیقه ای روی كره ماه را برجای گذاشت، افزود: پدیده موجودات فضایی یك حقیقت انكار نشدنی است و اطلاعات كافی كه واقعی بودن آنها و سفر آنها به زمین را ثابت كند ،وجود دارد.

این مهندس پرواز كه صاحب درجه دكترا در علم هوا فضا نیز می باشد، افزود: شهر روزول در ایالت نیومكزیكو آمریكا تاكنون شاهد سفرهای متعدد موجودات فضایی بوده است و تحقیقاتی كه درباره این سفرها همچنان ادامه دارد از واقعی بودن آنها پرده بر می دارد.

وی گفت: تلاش های جدی برای پی بردن به حقیقت این موجودات و سفر آنها به زمین صورت می پذیرد و نهادهای ویژه ای آن را به طور جدی پیگیری می كنند.

میچل در پاسخ به نفی اظهاراتش توسط ناسا گفت: این هم یكی دیگر از نمونه های تلاش آمریكا برای پوشاندن حقایق است و من به هیچ عنوان با آنان هم عقیده نیستم.

این اظهارات در حالی بیان می شود كه مسئولان سازمان فضایی آمریكا ناسا تاكنون سخنان میچل را نفی كرده و مدعی شده اند كه ناسا هیچ تلاشی برای مخفی كردن حقایق نكرده است.


فایل های ضمیمه بند انگشتی
__________________
[SIGPIC][/SIGPIC]خواسته هایت منتظرت هستند فقط کافی است که درخواست کنی
تمام هستی زندگیم دوستت دارم
وقتی می پرسند که موجودات فرازمینی چه شکلی است، نماهای هالیوودی متفاوتی در ذهن شکل می گیرد، از مهاجمان خونخوار گرفته تا کوچولوهای دوست داشتنی چون ای.تی. اما در واقعیت، یک موجود غیرزمینی به چه شکل است؟

هیولاهای شاخک دار، انسان نماهای لاغر و رنگ پریده، موجودات نورانی و ... . وقتی این سوال مطرح می شود که بیگانگان فضایی چه شکلی هستند، ما آزادیم که تخیلات خود را به کار گیریم. علوم آینده در مورد آناتومی موجودات فرازمینی هنوز نخستین بخش از اطلاعات خود را کسب نکرده است و ما نمی دانیم هنگام رویارویی انسان و موجودات فضایی، با چه چهره هایی روبرو خواهیم شد.

با وجود در اختیار نداشتن چنین مدارکی، ترکیبی از زیست شناسی زمینی و اخترشناسی، نشانه هایی از آن چه در فضا وجود دارد، ارائه می دهد. چند تن از دانشمندان سرشناس، در مورد موجودات فضایی که ممکن است در دنیاهای بسیار دور زندگی کنند، حدس هایی زده اند.

چهره این موجودات فرازمینی بستگی به زمان و مکانی دارد که ما آن ها را ملاقات می کنیم. به جز بشقاب پرنده هایی که گاه و بی گاه دیده می شوند، دو حالت وجود دارد: یا در ملاقات های خود به سیاره ها و قمرهای همسایه از نزدیک با این موجودات برخورد خواهیم کرد و یا تماس های فراسیاره ای با موجوداتی خواهیم داشت که در سیاراتی بسیار دور ساکن هستند.

● برخورد اول: منظومه شمسی

اگر به طور اتفاقی اولین برخورد در منظومه شمسی باشد، بنابراین حداقل اطلاعات کمی در مورد این موجودات خواهیم داشت. با توجه به وجود کربن و آب به عنوان حلال، مکان های زیادی هستند که می توانند پذیرای حیاتی مشابه زمین باشند. خاک زیرین مریخ ممکن است به اندازه کافی گرم باشد که میزبان میکروب هایی شبیه باکتری های زمینی گردد. حتی ممکن است چهارپایان بزرگ تری در دریاهای قمرهای منظومه شمسی مثل "اروپا" قمر مشتری در حال شنا کردن باشند.

● کرم های کوسه صفت اروپا

درک شولتزه ماکوخ، زیست شناس فضایی دانشگاه ایالتی واشنگتن معتقد است انرژی حاصل از حفره های یخ فشان قمر اروپا می تواند می تواند گروه بسیار بزرگی از میکروب ها را تغذیه کند و این خود می تواند منجر به هرمی از شکارچیان گردد. شکارچی بزرگ اروپا که هم سطح کوسه سفید خودمان است، ممکن است موجودی هولناک به جرم یک گرم باشد. به گفته ماکوخ، اروپا می تواند میزبان ارگانیزم هایی به اندازه میگو باشد، صید کافی برای تغذیه شکارچیان بزرگ تر از آن وجود نخواهد داشت.

البته منظور از موجوداتی به اندازه میگو لزوما این نیست که شکل آن ها نیز شبیه میگو است. شولتزه ماکوخ گفت: «سخت است که در مورد شکل احتمالی این موجود سخنی بگوییم. من حدس می زنم چیزی شبیه کرم باشد. این موجود، روی زمین جانور موفقی به حساب می آید.» حتی روی زمین نیز جانوران تنوع و اشکال بسیار متنوعی دارند.

● بیگانگان اسیدی ناهید

در حالی که کرم یخی فرضی قمر اروپا در حفره های آب قدیمی شنا می کند، برخی زیست شناسان فضایی پا را فراتر نهاده و در مورد زندگی خارج از آب سخن می گویند. بیشتر مکان های منظومه شمسی خیلی سرد یا خیلی گرم هستند و امکان وجود آب مایع را فراهم نمی کنند. اما به گفته استیون بنر از موسسه تکامل مولکولی کاربردی در فلوریدا، مایعات فراوانی وجود دارند که ممکن است زندگی فضایی را رقم بزند.

ابرهای سیاره ناهید حاوی قطرات اسید سولفوریک است و میلیاردها سال پیش، احتمالا حوضچه هایی از این ماده بر سطح این سیاره وجود داشته است. با وجود این که این ماده برای آب معمولی ما بسیار مخرب است، اما ممکن است برای موجوداتی با ساختار زیست شیمی مناسب، مایه حیات باشد. این ساکنان اسیدی ممکن است با ساختاری مقاوم شکل گرفته باشند. فیلم بیگانه رایدلی اسکات و بیگانگان جیمز کامروان را یادتان هست؟

بنر گفت:« ناهیدی های چند سلولی که در اسید سولفوریک مایع زندگی می کنند، ممکن است رگ هایی از شیشه داشته باشند!» بنر این را به امید وجود موجوداتی شفاف و شیشه ای که به آرامی و دقت از صخره های ناهید بالا می روند، می گوید. اما شیشه تنها گزینه نیست و مواد مقاوم دیگری نیز وجود دارند. بنر خاطرنشان کرد: «پلیمرهای انعطاف پذیری وجود دارند که در مقابل اسید مقاومند، مثل تفلون، پلی اتیلن و سیلیکون.»

● سالمندان یک میلیون ساله تیتان

در مکان های دیگر منظومه شمسی ما، دریاچه های سطحی و دریاها با این که حاوی آب نبوده، اما وجود داشته اند. در قمر تیتان زحل، این دریاچه ها از محلول سرد هیدروکربن متشکل از اتان و متان تشکیل شده اند. به عقیده شولتزه ماکوخ، این دریاچه های ممکن است میزبان موجوداتی بزرگ تر باشند. وی گفت: «آب دارای کشش سطحی بسیار قوی است که بر حجم تک سلولی ها اثر می گذارد. به همین دلیل باکتری های زمینی این قدر کوچکند.»

کشش سطحی در محلول اتان-متان بسیار کمتر است، بنابراین تک سلولی های می توانند غول پیکر باشند. شولتزه ماکوخ با اشاره به رمان خود با نام "فضای ابدیت" گفت:« من موجوداتی را در اندازه های یک تخته سنگ تصور می کنم که بر سطح شناورند و هیدروکربن ها را می بلعند. البته این یک ماجرای علمی-تخیلی است، اما ممکن است چیزی شبیه به این وجود داشته باشد.»

از نظر ما ممکن است تیتانی ها خیلی آسوده خاطر به نظر برسند. دریاها در دمای ۱۸۰- درجه سانتی گراد، آن قدر سرد هستند که واکنش های شیمیایی را به شدت آرام می کنند. شولتزه ماکوخ در این رابطه ابراز داشت: «همه چیز ممکن است آرام حرکت کرده یا آرام رشد کند. طول عمر چنین موجوداتی می تواند دست کم ده هزار سال باشد یا حتی به میلیون نیز برسد.»

● کی اونجاست؟

رویارویی با این موجودات، بسیار غریب و حیرت آور است؛ اما به نظر نمی رسد صحبت کردن با آن ها چندا جذابیتی داشته باشد. برای یافتن موجودات فضایی با سطح هوشی برابر خودمان یا حتی بسیار بیشتر از آن، مسلما باید از مرزهای منظومه شمسی خود فراتر رویم. برخی اخترشناسان در جستجوی هوشمندان فرازمینی، در تلاش برای تولید گیرنده های رادیویی خاصی برای شنیدن صدای موجودات فضایی بوده اند. حالا محققان در حال مذاکره در مورد این موضوع هستند که چطور پا پیش نهاده و پیغام هایی ارسال کنند. اگر ما ارتباطی برقرار کنیم چه موجودی آن سوی خط خواهد بود؟

با وجود عدم آگاهی در مورد ساختار یا محل سکونت این موجودات، می توان چند حدس زد. ممکن است بدن آن ها از گوشت باشد. رین روتسچایلد از مرکز تحقیقات ایمز ناسا گفت:« شکارچیان ممکن است هوشمندتر باشند. با این حساب به احتمال زیاد باید با جانورانی گوشت خوار یا حتی موجودات همه چیزخوار مثل خودمان روبرو باشیم».

در واقع، هوشمند فرازمینی یا به اختصار ای.تی، برای برقراری ارتباط با ما باید قادر به دریافت یا ارسال امواج رادیویی باشد یا از وسیله ای استفاده کند که از فاصله هایی دور معادل چندین سال نوری عبور کند. (هر سال نوری، مسافتی است که نور با سرعت سیصدهزار کیلومتر بر ثانیه در یک سال طی می کند، حدود ده هزار میلیارد کیلومتر)؛ بنابراین آن ها یا باید موجودات عظیمی باشند که برای استفاده از امواج رادیویی طبیعی در گفتار و شنیدار خود تکامل یافته اند و یا موجوداتی دارای فناوری باشند.

بنابران فضایی های پیغام دهنده احتمالا نوعی اجتماع دارند که لزوما شبیه جوامع انسانی نیست. شولتزه ماکوخ در این رابطه گفت: «نوعی هوشمندی در جوامع زنبورها و موریانه ها دیده می شود. تصور من چیزی شبیه یک کلونی مورچه یا موریانه است که بسیار هوشمند شده اند.» اما این صحبت ها، اطلاعاتی در مورد این که آیا آن ها پشمالو، فلس دار یا لزج هستند، به ما نمی دهند. حتی روی زمین هم مغزهای هوشمند به اشکال مختلفی وجود دارند: دلفین ها و پستانداران، طوطی ها و کلاغ ها، سمورهای دریایی، گورکن ها و اختاپوس ها جزو این دسته اند.

جک کوهن، زیست شناس تولیدمثل که فیلم سازان بسیاری را در تولید فیلم های عملی تخیلی یاری رسانده، گفت: «روی زمین در طول زمان خیلی چیزها تکامل یافته اند مثل: قلب، چشم ها، دست ها و پاها، جنسیت، پرواز و .... این اتفاقات به صورت مستقل در شاخه های مختلف درخت زندگی روی داده اند. اگر زمین از ابتدا آغاز شود، دوباره همه این ها را خواهیم داشت.»

بنابراین اگر با موجودات فضایی که محل سکونتشان زیاد با زمین متفاوت نیست برخورد کنیم، به احتمال زیاد خصوصیات مشابهی با زمینی ها خواهیم دید. ممکن است آن ها صورت داشته باشند. یا حتی دست. اما این احتمال هم هست که دم های قابض یا خرطوم داشته باشند. روتسچایلد گفت: «ممکن است آنتن یا شاخک داشته باشند. ممکن است یک اختاپوس به ما نگاه کند و با خود فکر کند چطور این موجود با دو دست بدترکیب می تواند به فناوری دست یابد؟»

اگر این موجودات هوشمند آبزی باشند، سوال این است که چطور زندگی می کنند؟ در زمین انسان ها از آتش تقریبا در همه موارد زندگی استفاده می کنند، امری که برای موجودات آبزی غیرممکن است. احتمالا بهتر است هیولاهای شاخک دار پیش از تشکیل امپراتوری خود از آب بیرون بیایند.

با همه این ها یک زیست فضاشناس شجاع باید خود را برای رویارویی با موجوداتی چندسلولی و اجتماعی آماده کند که چشم و جنسیت دارند.
__________________
[SIGPIC][/SIGPIC]خواسته هایت منتظرت هستند فقط کافی است که درخواست کنی
تمام هستی زندگیم دوستت دارم

در سال ۱۹۶۹ سفینه <آپولو >۱۱ به ماه فرستاده شد. گروه فضانوردان از جمله <آرمسترانگ>، <كالینز> و <اولدرین> پس از چندین ساعت حركت به سوی ماه، خبر دادند كه چند گلوله نورانی اطراف پایه های سفینه هستند و با همان سرعت به دنبال آن حركت می كنند.











بیش از پنج میلیون سال است كه هرازگاهی اخباری از رویت بشقاب پرنده ها و انسانهای فضایی گزارش شده است. تاكنون هزاران برگ پرونده محرمانه برای اثبات وجود این پدیده ها تحت بررسی قرار گرفته اند ولی هنوز هم بسیاری از جوانب مربوط به <فضایی ها> ناشناخته باقی مانده است. موضع دانشمندان نسبت به این گزارشات نیز وضعیت را بغرنج تر می نماید. به نظر می رسد كه آنها میل دارند این حرف ها را رد كنند ولی باز هم چندان به حرف خود اطمینان ندارند. فضایی ها ارتباط نزدیكی به ارتش، علوم و سیاستهای تحقیقاتی قدرتهای جهانی دارند و این موضوع در برخی از مدارك محرمانه موسسات سری دولت هایی همچون آمریكا مثل cia، fbi، وزارت اطلاعات، ناسا و > noradفرمانداری دفاع هوایی آمریكای شمالی) وجود دارد.

برخی بر این باورند كه این موسسات نه تنها از وجود فضایی ها آگاه هستند بلكه سعی دارند تكنولوژی هایی شبیه به تكنولوژی فضایی ها را نیز بسازند و ظاهرا به دانشمندان گفته شده است چشم خود را بر روی این موضوع ببندند و در نتیجه موسسات سری به راحتی آزمایشات مخفی خود را انجام می دهند.

<لئوناردو اسپرینگ> فضایی شناس آمریكایی از طریق منبعی موثق >كه میل دارد نامی از او ذكر نشود) مدركی به دست آورد كه حكایت از وجود موجودات فضایی داشت. این مدرك متعلق به شانزدهم جولای سال ۱۹۴۷ است و ظاهرا قطعه ای از یك <شی پرنده> است. در آن سال پس از كشف این شی وقتی واحدهای نظامی و نیروی هوایی آمریكا این قطعه را مورد بررسی قرار دادند، به این نتیجه رسیدند كه به دلایل مختلفی ممكن نیست ساخت كشور آمریكا باشد و با اطلاعات دقیقی كه دارند، شوروی نیز نمی توانسته آن را بسازد. وقتی كارشناسان نظامی آن شی را دقیق تر مورد بررسی قرار دادند، قطعه ای شبیه به یك موتور اتمی درون آن یافتند. احتمالا این نیروگاه شبیه به یك تبادلگر حرارتی عمل می كرده است. یك قطعه پرنده نیز در قسمت جلویی این شی قرار دارد. دلایلی در دست است كه نشان می دهد این شی با كنترل از راه دور هدایت می شده است. آیا این وسیله دلیلی بر وجود آدم فضایی های كاملا پیشرفته نیست؟ و به گفته این محقق جالب اینجاست كه آن موسسات سری ابرقدرت های دنیا از این وسیله بهره گرفته اند و از روی آن بمب های اتمی را ساخته اند.

● آدم فضایی ها در ماه

در سال ۱۹۶۹ سفینه <آپولو >۱۱ به ماه فرستاده شد. گروه فضانوردان از جمله <آرمسترانگ>، <كالینز> و <اولدرین> پس از چندین ساعت حركت به سوی ماه، خبر دادند كه چند گلوله نورانی اطراف پایه های سفینه هستند و با همان سرعت به دنبال آن حركت می كنند. این گزارش كاركنان مركز كنترل را نگران كرد. سه روز گذشت و هیچ انفجاری رخ نداد و آنها به ماه رسیدند.

دستیار آرمسترانگ سالها بعد در این باره می گفت: <گلوله های نورانی در فاصله سه فوتی ما بودند. سه بشقاب پرنده به قطرهای پانزده تا سی متر. مثل این كه از یك مخزن اصلی جدا شده بودند. صداهای عجیبی از فرستنده ها می آمد. آرمسترانگ موج فرستنده را عوض كرد و به اوپراتور گفت: <می خواهم بدانم جریان چیه؟> اوپراتور خبر نداشت چه شده است و پرسید: <چی شده؟ آنجا اوضاع خوبه؟> یكی از فضانوردان گفت: <قربان، یك چیزهای بزرگی كنار دهانه انفجار سفینه هستند. خداوندا! مثل این كه روی آن نشسته اند. انگار از روی ماه دارند به ما نگاه می كنند.> پنج ساعت بعد كه روحیه ها كمی بهتر شد آرمسترانگ و اولدرین تصمیم گرفتند از سفینه خارج شوند و به كالینز گفتند در سفینه آماده بماند تا در صورت بروز خطر به سرعت از ماه فراركنند. دو فضانورد از سفینه خارج و در تاریكی گم شدند. در حالی كه خانواده هایشان با چشمان هراسان بر روی زمین به مونیتورها خیره مانده بودند. زمان به كندی میگذشت تا این كه بالاخره آرمسترانگ و اولدرین باز گشتند و آرمسترانگ آن جمله تاریخی را گفت <برای یك مرد قدم كوچكی است ولی برای بشریت پرشی بلند.> آنها اثری از آن شی های فضایی پیدا نكرده بودند اما سالهای پس از آن فضانوردان بارها و بارها چیزهای مشكوكی را در اطراف خود دیده اند.

● آیا فضایی ها وجود دارند؟

در حالی كه هرگز سند مطمئنی از وجود موجودات سیارات دیگر در دست نیست ولی بسیاری از مردم نمی توانند قبول كنند كه در كهكشانی به این بزرگی كه اندازه آن در حدود صد هزار سال نوری است، هیچ موجود زنده دیگری نباشد. این موضوع تا حدی پیش رفته است كه در سالهای اخیر توجه خیلی ها به دولت آمریكا و ارتباط آن با فضایی ها جلب گشته و در این رابطه داستان های زیادی بر سر زبانها افتاده و فیلم های زیادی ساخته شده است و راست یا دروغ افراد بسیاری گزارش داده اند كه با چشمان خود آدم فضایی ها را دیده اند.

● تجربه بعد از طوفان

نام من <لیندون> است و در <ساسكس> استرالیا زندگی می كنم. مدتی پیش وقتی سگ هایم را بعد از طوفان برای هواخوری برده بودم، اتفاق خیلی عجیبی برایم افتاد. وقتی طوفان تمام شد توجهم به آسمان جلب شد. دو ستاره برخلاف بقیه ستارگان نور سرخ رنگی داشتند و سوسو می زدند و كاملا نزدیك سطح زمین بودند. این نورها تقریبا ده دقیقه ادامه داشتند تا این كه من تصمیم گرفتم به خانه برگردم. وقتی به سوی خانه می رفتم به عقب نگاه كردم و دیدم كه نور آن دو ستاره خیلی شفاف و سرخ شده است. بعد ستاره كوچك تر به سمت ستاره بزرگتر رفت. نور هر دوتایشان مثل ضربان نبض كم و زیاد می شد. بعد ستاره كوچك تر دوباره به جای قبلی خود بازگشت و پس از چند ثانیه به سرعت برق جهش كرد و به سوی آسمان رفت و ناپدید شد و كمی بعد خط سرخ رنگی كه از آن باقی مانده بود نیز محو شد. چیزی كه می دیدم برایم باور كردنی نبود به همین خاطر با خود گفتم حتما اشتباه كرده ام. ولی روز بعد در روزنامه ها خواندم كه زنی یك بشقاب پرنده را كه نور قرمز رنگی داشته در آسمان دیده است. این زن حتی پنجره های این بشقاب پرنده را نیز دیده بود.

● حادثه در اودسا۳۲

سال پیش بود. برای این كه بتوانم قرضم را بدهم خیلی كار كرده بودم. خیلی خسته بودم. به همین خاطر وقتی به خانه رسیدم كمی خوابیدم. آن روز یك روز آفتابی تابستانی بود و تمام اتفاقات در روز روشن افتاد. مادربزرگ من در جنوب شهر <اودسا> زندگی می كرد. وقتی خواب بودم او به همسرم تلفن زد و گفت: به استنلی بگو برود بیرون را نگاه كند. یك بشقاب پرنده دارد به سمت خانه شما می آید. من خارج از شهر زندگی می كردم و آن موقع خانه های زیادی آن جا نبود. وقتی بیدار شدم نشستم و كمی در این مورد فكر كردم و با خود گفتم مادربزرگ آدم جدی است. او شوخی نمی كند. بیرون رفتم به اطراف نگاه كردم و ناگهان در سمت غرب شهر، درست بالای برج رادیو و حدودا در یك مایلی خانه ام، آن را دیدم. هیچ صدایی نداشت. من و همسرم خیلی هیجان زده بودیم. به سمت رادیو دویدم و آن را روشن كردم و موج ها را عوض كردم. در یكی از موج ها گوینده داشت می گفت: شنوندگان عزیز الان درست بالای سر ما یك بشقاب پرنده است. این بشقاب پرنده تقریبا ۲۰ دقیقه همان بالا بود. من و همسرم با اتومبیل به سمت برج رادیویی رفتیم. با سرعت در اتوبان پیش می رفتیم. بعد به یك جاده میان بر رسیدیم كه به سمت محل بشقاب پرنده می رفت. وقتی كمی جلوتر رفتیم ناگهان اتومبیل خاموش شد و به هیچ صورتی روشن نمی شد. فكر می كنم این كار از طرف بیگانگان صورت گرفته بود. بشقاب پرنده كه به رنگ استیل بود، چرخی زد و به سمت شمال رفت و به سرعت از نظر ما پنهان شد.

● تعطیلات در لهستان

این حادثه تابستان امسال اتفاق افتاد. زمانی كه برای تعطیلات به <كوزوو> در لهستان رفته بودیم. ما هر شب بعد از شام برای پیاده روی با چند نفر از اعضای فامیل بیرون می رفتیم. آن شب هم به دشت و جنگلی كه در نزدیكی محل اقامتمان بود، رفتیم. هوا تاریك بود و ما فقط با نور چراغ قوه می توانستیم جلوی پایمان را ببینیم. یكی از پسرعموها یك دفعه گفت: سمت چپمان روی دشت گردباد شده است. به آن جا نگاه كردم ولی چیزی ندیدم. چند دقیقه بعد دوباره همان حرف را زد، من دوباره با بیحوصلگی به آن طرف نگاه كردم و برخلاف تصورم چشمم به گردبادی افتاد كه انگار تازه شكل گرفته بود. آن گردباد به شكل سه حلقه دیسك مانند بود كه بزرگ ترین آنها بالاتر از همه قرار داشت و هر سه با سرعت های متفاوتی به دور خود می چرخیدند. اول زیاد مشخص نبودند ولی وقتی بیشتر به آنها نگاه كردم واضح تر شدند. كمی از آسمان روشن تر بودند، پدرم نور چراغ را به روی آن شی انداخت. انگار آن حلقه ها فلزی بودند چون از نور چراغ قوه انرژی گرفتند و رنگشان مثل رنگهای شبرنگ براق تر شد. همه مان ترسیدیم و به سرعت به خانه برگشتیم. ولی آن شی هم دنبالمان آمد، دیگر مطمئن شده بودیم این نور متعلق به چیزی زمینی نیست. وقتی به خانه رسیدیم، هنوز آن جا بود.

روز بعد هوا با همیشه فرق می كرد. آن روز باد تندی می وزید و از صبح یك درخت شكسته روی جاده افتاده بود. نمی دانم آن چیزهایی كه در آسمان دیدیم چه بودند ولی برای پذیرفتن وجود موجودات فرازمینی برای من كافی بودند.
__________________
[SIGPIC][/SIGPIC]خواسته هایت منتظرت هستند فقط کافی است که درخواست کنی
تمام هستی زندگیم دوستت دارم




نوع مطلب :
برچسب ها :


موضوعات
صفحات جانبی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است |طراحی : پیچک

قالب وبلاگ وبلاگ اسکین قالب بلاگفا قالب میهن بلاگ قالب وبلاگ وبلاگ نویسان سرگرمی بازی اس ام اس فال تعبیر خواب قالب وبلاگ کد موزیک ساخت کد صوتی موسیقی بی کلام نوحه چت مترجم سایت زیباساز آموزش وبلاگ یاهو آمار فال حافظ تعبیر خواب گوگل ساعت رنک ماوس تغییر شکل ماوس ایجاد گالری اوقات شرعی تاریخ تقویم فونت تماس پرچم تصویر روز آی پی آب و هوا دیکشنری طالع ازدواج جمله تصادفی آپلود عکس دانستنی حدیث قالب بلاگ اسکای فروشگاه اینترنتی ایران آرنا